Paprocie – pielęgnacja, rozmnażanie i stanowisko

Paprocie – Pochodzą z lasów tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie. Paprocie! Będziemy o nich mówić w dzisiejszym odcinku programu „Dom pełen kwiatów”.

Przyjmuje się, że na świecie występuje ok. 10000 gatunków paproci. Są to rośliny ozdobne z liści, które nie kwitną i nie wytwarzają nasion. Istnieją gatunki rosnące w ziemi, jak również w koronach drzew. Różnorodność pokroju i kształtów liści jest olbrzymia, dzięki czemu każdy może znaleźć coś dla siebie. A niewątpliwie warto w domu mieć paprotkę, która oczyszcza powietrze i łagodzi promieniowanie z urządzeń elektrycznych.

Paprocie lubią światło rozproszone, nie należy ich wystawiać na bezpośredni kontakt z promieniami słonecznymi. Podłoże, w którym rosną powinno być stale wilgotne, ale rośliny te nie mogą stać w wodzie. Paprocie nie lubią przeciągów i suchego powietrza, dlatego zalecane jest ich systematyczne zraszanie. Do najpopularniejszych możemy zaliczyć m.in. takie gatunki jak: nefrolepis, zanokcica, flebodium, niekropień, łosie rogi czy humata.

Paprocie – Nefrolepis wymaga tropikalnej opieki. Ma nieco większe zapotrzebowanie na światło niż inne odmiany. Ma atrakcyjne, pierzaste liście, które niekiedy mogą osiągać nawet metr długości.

Ta roślina ma też wspaniały, elegancki pokrój, który nadają jej długie, zwieszające się łukowato liście. U młodszych paproci liście są początkowo wzniesione. Dopiero po jakimś czasie zaczynają się zwieszać. Okazy rosnące na stałym miejscu należy regularnie obracać, aby zapewnić im równomierne oświetlenie i symetryczny pokrój. W sklepach znajdziemy nefrolepisy w różnych odmianach.

Adiantum udaje się najlepiej, gdy korzeniom jest ciasno. Jego podłoże powinno być stale wilgotne.

Paprocie – Adiantum, czyli niekropień tworzy luźne kępy pierzastych liści, złożonych z drobnych listków ząbkowanych na brzegach. Roślina ta ma dość duże wymagania, ale jest niezwykle dekoracyjna, dzięki swej delikatności. Nie lubi przestawiania.

Zupełnie inne liście ma humata (Humata tyermannii). Są one ciemnozielone i pierzaste. Jej cechą charakterystyczną są także jasne, futrzaste kłącza wystające z doniczki, a w naturze płożące się po powierzchni ziemi. Roślina ta pochodzi z Wysp Kanaryjskich i też jest dość wymagająca w uprawie.

Flebodium ma liście pokryte woskowym nalotem, który daje mu szaro-niebieskie ubarwienie. Należy uważać ze zraszaniem tej rośliny.

Odmiana Blue Star jest bardzo atrakcyjną i wdzięczną rośliną. W dobrych warunkach silnie się rozrasta. Tak samo jak inne paprocie nie lubi przeciągów, nie lubi też dotykania, które może zniszczyć warstwę woskowego nalotu.

Zanokcica, czyli języcznik lub asplenium pochodzi z Azji. W naturze rośnie w wilgotnych, cienistych lasach, zarówno w ich poszyciu, jak również na gałęziach drzew. Wytwarza liczne, dość sztywne liście tworzące rozetę.

Paprocie możemy rozmnażać przez podział lub z zarodników. Zarodniki pojawiają się na spodzie liści.

Wiosną przy okazji przesadzania rośliny, można ją podzielić. Każdą z części umieszczamy w żyznym, przepuszczalnym podłożu. Paprocie często zraszamy lub ustawiamy doniczki z roślinami na kamykach w podstawce z wodą. W czasie wegetacji, od marca do sierpnia, zasilamy paprocie nawozem lub odżywką do roślin ozdobnych z liści, mniej więcej co dwa tygodnie.

Paprocie mogą zostać zaatakowane przez choroby grzybowe i szkodniki, do których możemy zaliczyć m.in. tarczniki, wełnowce i mszyce. Najczęściej jednak obserwujemy brunatnienie i usychanie liści spowodowane nieprawidłowymi warunkami uprawy. W naszych domach musimy starać się odwzorować warunki, w jakich roślina rośnie w naturze. W przypadku paproci zadbajmy więc o rozproszone światło, stale wilgotne, lecz nie podmokłe podłoże i dużą wilgotność powietrza.

Paprocie to rośliny, które uprawiamy w domu ze względu na ozdobne liście. W kolejnym odcinku powiemy o roślinach, które uprawiamy ze względu na kwiaty.