Sukulenty – uprawa i przydatne informacje

Sukulenty – niezwykły pokrój i kształty liści uczyniły z sukulentów niepowtarzalną grupę roślin. I to właśnie o nich jest dzisiejszy odcinek programu „Dom pełen kwiatów”.

Sukulenty to rośliny, które gromadzą w swoich korzeniach, łodygach lub liściach wodę i składniki odżywcze. Dzięki takim zapasom mogą przetrwać długie okresy suszy. Liczba gatunków sukulentów sięga kilku tysięcy. Do sukulentów należą też kaktusy, jednak dzisiaj kilka słów o sukulentach liściowych. Aloes, eszewiera, grubosz czy kalanchoe to łatwe w pielęgnacji gatunki doniczkowe. Lubią ciepło, światło i niezbyt wilgotną ziemię.

Będą idealnym zielonym akcentem w mieszkaniach, gdy nie mamy zbyt wiele czasu na pielęgnację roślin. Wyróżniają się niezwykłą żywotnością i mogą rozwijać się w trudnych warunkach, w których nie poradzą sobie inne gatunki.

Z kilkoma wyjątkami, sukulenty preferują stanowiska w słońcu. Zatem najlepiej jest postawić je przy oknie o wystawie południowej. Przy skąpym oświetleniu pogarsza się ich wygląd, a także nie dochodzi do kwitnienia.

Bardzo popularnym obficie kwitnącym sukulentem jest kalanchoe, czyli żyworódka. Kwiaty długo utrzymują się na roślinie. W sklepach dostępne są rośliny o różnych kolorach płatków.

Kwiaty kalanchoe mogą mieć kolor biały, różowy, żółty, pomarańczowy i czerwony. Coraz popularniejsze są odmiany o kwiatach pełnych. Wiele osób traktuje tę roślinę jako jednoroczną, tymczasem może ona rosnąć w naszych mieszkaniach wiele lat.

Popularnym sukulentem w naszych domach jest także drzewko szczęścia. Jest to roślina długowieczna, rośnie dość wolno. Nie lubi częstego przesadzania, jednak co jakiś czas zabieg ten jest konieczny. W czasie przesadzania pamiętajmy o drenażu, a także o tym, żeby używać specjalnego podłoża do kaktusów i sukulentów, które jest bardzo przepuszczalne. Przez 3-4 tygodnie po posadzeniu podlewanie powinno być oszczędne, aby roślina dobrze się ukorzeniła. Grubosze lubią stanowiska o wschodniej lub zachodniej wystawie. Południowe promienie słoneczne mogą uszkodzić liście. Imponują rozmaitością kształtów i faktur liści.

Podobnie jak aloesy, które również mają różne kształty i rozmiary, od małych rozet, do większych, często rozrastających się dużych okazów. Aloes zwyczajny w warunkach domowych dorasta do pół metra wysokości. Jego liście są wzniesione i ułożone w rozetę, mają niebieskawą barwę i niewielkie ząbki na brzegach. Tworzy liczne odrosty i w sprzyjających warunkach kwitnie na żółto. Miąższ aloesów zwyczajnych zawiera kwas salicynowy oraz związki antybakteryjne i działa uodparniająco.

Sukulenty podlewamy oszczędnie, ale regularnie. Wskazane jest, żeby między jednym a drugim podlaniem ziemia zawsze lekko obeschła.

W czasie sezonu wegetacyjnego rośliny te warto zasilać co 2-3 tygodnie nawozami lub odżywkami do kaktusów i sukulentów. Zawierają one właściwe proporcje podstawowych pierwiastków. W naturze sukulenty rosną na glebach ubogich i większość gatunków zaliczamy do roślin wolnorosnących, trzeba więc uważać z przenawożeniem i zawsze stosować się do zaleceń na opakowaniach nawozów.

Gatunki gruboszowate można łatwo rozmnożyć. Nowe rośliny uzyskamy z bocznych odrostów lub z samych liści.

Sukulenty najlepiej rozmnażać od wiosny do lata. Ziemię dla sadzonek należy lekko nawilżyć. Przykładowo rozmnażając grubosza lub kalancjoe sadzonki można uzyskać z obciętych wierzchołków lub z liści. Kalanchoe wytwarza na brzegach liści rozmnóżki z korzonkami. Przed umieszczeniem w ziemi sadzonki powinny lekko obeschnąć.

Intrygujące i egzotyczne kształty oraz małe wymagania sprawiają, że sukulenty od dawna goszczą w naszych domach i stają się coraz bardziej popularne. Do ich tematu jeszcze wrócimy. Tymczasem za tydzień ponownie zajmiemy się storczykami.