Marchew – Jak uprawiać marchew żeby mieć obfite plony?

Marchew – Jak uprawiać marchew żeby mieć obfite plony? – Uprawa marchwi jest stosunkowo łatwa. Poradzi z nią sobie nawet początkujący ogrodnik. Jej nasiona wysiewamy wprost na miejsce stałe, bezpośrednio do gruntu, na zagonach, podwyższanych grządkach czy dużych pojemnikach.

Wyróżnia się więc wiele odmian, które możemy siać i uprawiać w naszych ogrodach. Marchew może nas zadziwić nietypowym kolorem oraz kształtem. Pojawiły się już odmiany nie tylko pomarańczowe, ale także fioletowe, białe i żółte oraz takie, których korzenie mają kształt stożkowaty, walcowaty lub kulisty.

W zależności od odmiany, wysiewamy nasiona marchwi od końca marca do początku czerwca, wprost na miejsce stałe. W sklepach mamy do wyboru odmiany wczesne marchwi, na pierwszy zbiór, a także odmiany średnio wczesne oraz odmiany późne. Tam, gdzie zimy nie są zbyt ostre, a gleba wiosną szybko się nagrzewa, można wysiewać marchew jesienią, tuż przed nastaniem mrozów, tak aby nie zdążyła wykiełkować. Wykiełkuje dopiero wiosną, gdzie przyroda sama wybierze termin kiełkowania. W ten sposób zbiór jest zazwyczaj przyspieszony o ok. 10 dni.

Na zagonie wyznaczamy niezbyt głębokie rowki jedno-, dwucentymetrowe, oddalone od siebie o mniej więcej 15-30 cm i regularnie rozmieszczamy nasiona na ich dnie. Delikatnie je zasypujemy, ubijamy i podlewamy rozproszonym strumieniem, tak żeby nie wymyć nasion. Pamiętajmy potem o częstym podlewaniu, jeżeli nie pada. W uprawie warzyw korzeniowych ważne jest wcześniejsze dobre przygotowanie gleby. Zanim wysiejemy rośliny zadbajmy o to, aby grządki były odchwaszczone. Okres kiełkowania marchwi to 10-20 dni. Aczkolwiek w zależności od warunków pogodowych czas ten może się wydłużyć nawet do 5 tygodni. W tym czasie pozostawione chwasty zdążą już całkiem nieźle podrosnąć.

Po 3-4 tygodniach, gdy młode rośliny osiągną 3-4 cm wysokości, warto usunąć najsłabsze rośliny, pozostawiając silniejsze w rozstawie 3-8 cm. Przerywkę najlepiej jest wykonać po deszczu. Wyrwane rośliny należy od razu usunąć, a podstałe dołki zakopać i ubić. Optymalny rozwój marchwi zapewnia średnia dziennych temperatur wynosząca od 15 do 21 stopni Celsjusza. Aczkolwiek roślina ta nie ma pod tym względem dużych wymagań. Znosi zarówno niewielkie przymrozki, jak i upały. Jeżeli jednak temperatura poniżej 10 stopni Celsjusza utrzymuje się przez kilka tygodni w pierwszych dwóch miesiącach uprawy, może to spowodować tworzenie się „pośpiechów” na roślinie. Korzeń spichrzowy zaczyna się formować mniej więcej miesiąc po wschodach.

Marchew najlepiej rośnie w glebie żyznej, próchnicznej, głęboko uprawionej i szybko obsychającej. Nieodpowiednie są dla niej gleby ciężkie, podmokłe i kamieniste. Przed siewem zagon trzeba starannie przekopać i odchwaścić, a także wzbogacić nawozem, np. dojrzałym kompostem lub ekologicznym nawozem z serii BIO. Marchew nie powinna być uprawiana w pierwszym roku po oborniku, bo może wtedy tworzyć rozwidlone korzenie. Jest to roślina o średnich wymaganiach pokarmowych. Dobrze rośnie w glebie o odczynie 6-6,5 pH, na lekkie zakwaszenie też nie jest wrażliwa. Warto zapewnić jej miejsce słoneczne oraz dobre zaopatrzenie w wodę, szczególnie w okresie tworzenia się korzenia spichrzowego. Niedobór wody podczas ostatnich dwóch miesięcy wzrostu tej rośliny, w czasie, gdy następuje najbardziej intensywny rozwój i wzrost korzeni, może powodować, że będą one cienkie i rozwidlone.

Marchew możemy uprawiać też na balkonie lub tarasie, ale potrzebujemy głębokiego pojemnika. W taki sposób można wsiewać odmiany na wczesny zbiór, lub takie, które wytwarzają niewielkie korzenie. Można nabyć np. nasiona marchwi, która swoim kulistym, niewielkim kształtem bardziej przypomina rzodkiewkę.

Do najważniejszych prac pielęgnacyjnych w uprawie tego warzywa należ podlewanie, pielenie i przerywanie roślin. Zarówno przerywkę jak i odchwaszczanie z jednoczesnym spulchnianiem wierzchniej warstwy ziemi warto przeprowadzić kilkakrotnie w sezonie.  Marchew jest wrażliwa na zaskorupienie gleby.

Zbiór marchwi w zależności od potrzeb i odmiany możemy przeprowadzać po upływie 3-6 miesięcy od siewu. W praktyce najczęściej od czerwca można już wyrywać większe okazy w miarę potrzeb. Odmiany późne zbieramy jesienią, przed przymrozkami. Wykopujemy ją za pomocą wideł, łopaty lub łopatki. Najczęściej koniec października lub początek listopada to ostateczny termin zbioru marchwi.

Marchew możemy przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu, w skrzynkach, przekładając poszczególne warstwy warzyw piaskiem. Do przechowywania przez zimę wybieramy korzenie  marchwi, które są nieuszkodzone, suche i pozbawione śladów występowania szkodników.  Możemy też marchew mrozić, po wcześniejszym zblanszowaniu. Najczęściej przygotowujemy już gotowe porcje, pokrojone w kosteczkę, które później wystarczy tylko zagotować. Niektórzy przeznaczają marchew również na przetwory w słoikach.

Zarówno na przedplon jak i na poplon w przypadku marchwi można wysiewać np. takie rośliny jak: rzodkiewka, szpinak czy sałata.

Pamiętajmy o zmianowaniu. Unikajmy siania jej na grządkach, na których rosła w poprzednim roku. W tym samym miejscu marchew możemy siać co 3-4 lata. Nie należy jej uprawiać również bezpośrednio po pietruszce, selerze i buraku.

W uprawie współrzędnej marchew szczególnie lubi towarzystwo cebuli. Sąsiedztwo cebuli zmniejsza zagrożenie porażenia marchwi przez połyśnicę marchewiankę. Marchew można też uprawiać współrzędnie z porem, koperkiem, sałatą i rzodkiewką.

Najczęściej spotykane choroby marchwi to m.in.: plamistości liści, alternarioza, mączniak prawdziwy, czarna zgnilizna korzeni, rizoktonioza, zgnilizna twardzikowa, mokra zgnilizna, parch czy szara pleśń.

Do szkodników żerujących na marchwi zaliczamy m.in.: nicienie, muchówki, w tym połyśnicę marchewiankę, mszyce, gąsienice czy pędraki.

Należy więc regularnie doglądać upraw i wykonać odpowiednie zabiegi lub opryski, jeżeli zauważmy niepokojące objawy.

Udanych plonów!