Amarylis i hipeastrum – jak wydłużyć i powtarzać kwitnienie

Amarylis i hipeastrum – Imponujące, trąbkowate kwiaty czynią z hipeastrum jedną z najpiękniejszych roślin pokojowych. Jak ją pielęgnować, żeby powtarzała kwitnienie i zdobiła nasze domu wiele lat? O tym powiemy w kolejnym odcinku programu „Dom pełen kwiatów”.

Hipeastrum czyli zwartnica często nazywana jest amarylis. A tymczasem amarylis i hipeastrum to 2 różne rośliny. Są one jednak podobne, tak samo je się także uprawia. Hipeastrum pochodzi  z tropikalnych regionów Ameryki Południowej. Zachwyca dużymi, żywo ubarwionymi kwiatami na wysokim pędzie kwiatowym. Amarylis pochodzi z Afryki południowej, wytwarza nieco drobniejsze kwiaty, które przepięknie pachną, a jego liście wyrastają naprzeciwlegle. Rośliny te można rozróżnić także po tym, że zwartnica najpierw wypuszcza kwiat, a amarylis liście.

W naszych domach częściej uprawiamy zwartnice niż amarylisy. Kwiaty hipeastrum, osiągają nawet 15 cm średnicy. Wyrastają po kilka na długim, mięsistym głąbiku i poza efektownym kształtem i wielkością, imponują wspaniałymi barwami w jaskrawych odcieniach różu, purpury, czerwieni, żółci i bieli.  Zielone wąskie liście wyrastają później i mają długość od 30 do 60 cm.

Hipeastrum musi mieć wokół siebie sporo miejsca, gdyż w okresie kwitnienia może bez trudu osiągnąć wysokość 50-60 cm. W okresie wzrostu i zawiązywania kwiatów hipeastrum lubi ciepłe stanowiska. Ale jak tylko kwiaty zaczną się rozwijać warto przenieść roślinę w nieco chłodniejsze miejsce, dzięki czemu wydłużymy okres kwitnienia.

W sklepach ogrodniczych najczęściej kupujemy kwitnące już  zwartnice. W internecie najczęściej dostępne są cebulki, które dopiero będą kwitły.

Cebule możemy sadzić od października do kwietnia w zasobnej ziemi doniczkowej w pojemniku z otworami odpływowymi w dnie. Wybieramy doniczkę o takiej wielkości, aby warstwa ziemi wokół cebuli miała grubość ok. 3 cm. Cebulę zagłębiamy w podłożu do połowy lub 2/3 wielkości cebuli. Ugniatamy ziemię, wokół niej, żeby mieć pewność, iż jest ona mocno osadzona w glebie. Doniczkę ustawiamy w ciepłym, jasnym miejscu. Do rozpoczęcia wzrostu delikatnie podlewamy. W czasie kwitnienia i wzrostu liści zwiększamy intensywność podlewania. Po zakończeniu kwitnienia usuwamy przekwitnięte kwiaty. Jeżeli to możliwe zostawiamy pęd kwiatostanowy aby naturalnie usechł. Jeżeli jest zbyt szpecący, możemy go wyciąć. Warto raz w tygodniu zasilić delikatnie roślinę płynnym nawozem do domowych roślin doniczkowych.

Od sierpnia lub września ograniczamy podlewanie i nawożenie. Gdy liście obumrą, cebulę pozostawiamy w suchym podłożu lub wykopujemy i umieszczamy w chłodniejszym oraz ciemnym miejscu, w temperaturze ok. 10-15 stopni Celsjusza. Okres spoczynku powinien trwać mniej więcej 2 miesiące.  I znowu sadzimy cebulę, żeby zakwitła.

Wprawdzie można co sezon kupować nowe cebule, ale jeżeli uda nam się przestrzegać tych podstawowych zasad pielęgnacji, będziemy mogli cieszyć się kwiatami tych samych cebul przez wiele lat. Hipeastrum możemy uprawiać metodą hydroponiczną.

I zamiast w podłożu umieścić cebule w specjalnym szklanym naczyniu, lub w wazonie wypełnionym częściowo kamieniami lub grysem. W takiej uprawie należy pamiętać, że cebula nie może być zanurzona w wodzie, tylko jej korzenie. Cebule zwartnicy możemy kupować od zimy do wiosny, a w sprzedaży internetowej często są dostępne cały rok. Wybierajmy cebule duże i mięsiste, najlepiej takie, które mają już pąki kwiatowe. Łatwym sposobem rozmnażania tej rośliny jest oddzielanie cebul bocznych wyrastających u podstaw cebul matecznych. Sadzi się je w doniczkach z podłożem. Kwiaty młodych cebul pojawiają się zazwyczaj po mniej więcej 3 latach.

W krajach o cieplejszym klimacie zwartnice uprawiane są w gruncie, w Polsce tylko jako rośliny pokojowe. Za tydzień wrócimy do tematu storczyków. Do zobaczenia.